Beriliu

elementu químicu de númberu atómicu 4 y símbolu Be

El beriliu ye un elementu químicu de númberu atómicu 4 y símbolu Be, allugáu nel grupu 2 de la tabla periódica. Ye un elementu perteneciente a la serie química de los alcalinotérreos, bivalente, tóxicu, de color buxu, duru, llixeru y quebradizu. Emplégase principalmente como endurecedor n'aleaciones, sobre manera de cobre.

Litiu ← BeriliuBoru
  Hexagonal.svg
 
4
Be
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
Tabla completaTabla enantada
Be,4.jpg
Blancu-buxu metálicu
Información xeneral
Nome, símbolu, númberu Beriliu, Be, 4
Serie química Alcalinotérreos
Grupu, periodu, bloque 2, 2, s
Masa atómica 9.0122 u
Configuración electrónica [He]2s2
Propiedaes atómiques
Radiu mediu 112 pm
Electronegatividá

1,57 (Pauling)

1,5 (Allred y Rochow) (Pauling)
Radiu atómicu (calc) 111,3 pm (Radiu de Bohr)
Radiu covalente 89 pm
Radiu de van der Waals Ensin datos pm
Estáu(aos) d'oxidación 1 y 2
enerxía d'ionización 899,5 kJ/mol
enerxía d'ionización 1757,1 kJ/mol
enerxía d'ionización 14 848,7 kJ/mol
Propiedaes físiques
Estáu ordinariu Sólidu (diamagnéticu)
Densidá 1848 kg/m³
Puntu de fusión 1560 K (1287 °C)
Puntu de bullidura 2742 K (2469 °C)
Entalpía de vaporización 292,40 kJ/mol
Entalpía de fusión 12,20 kJ/mol
Presión de vapor 4180 Pa
Varios
Estructura cristalina hexagonal
Nᵘ CAS 7440-41-7
Nᵘ EINECS 231-150-7
Calor específica 1825 J/(K·kg)
Conductividá llétrica 31,35 × 106 S/m
Conductividá térmica 201 W/(m·K)
Velocidá del soníu 13000 m/s a 293,15 K (20 °C)
Isótopos más estables
Artículu principal: Isótopos del beriliu
iso AN Periodu MD Ed PD
MeV
7BeSintéticu53,12 dε0,8627Li
9Be100Estable con 5 neutrones
10Betraces1,387 × 106 aβ-0,55610B
Valores nel SI y condiciones normales de presión y temperatura, sacante que se diga lo contrario.
[editar datos en Wikidata]
Formes comunes del beriliu.

El beriliu tien ún de los puntos de fusión más altos ente los metales llixeros. El so módulu d'elasticidá ye al rodiu d'un 33% mayor que'l del aceru. Tien una conductividá térmica escelente, ye non magnéticu y resiste l'ataque con ácidu nítricu. Ye abondo permeable a los rayos X y, lo mesmo que'l radiu y el poloniu, llibera neutrones cuando ye bombardeáu con partícules alfa (del orde de 30 neutrones por millón de partícules alfa). En condiciones normales de presión y temperatura'l beriliu resiste la oxidación del aire, anque la propiedá de rayar al cristal débase seique a la formación d'una delgada capa d'óxidu.

El beriliu suel atopase como constituyente de delles roques, minerales y xemes:

  1. cristal de beriliu doráu
  2. heliodore
  3. esmeralda
  4. aguamarina
  5. morganita

Enllaces esternosEditar


Elementos químicos
Llistaos
Nome | Símbolu | Númberu atómicu | Masa atómica | Puntu de fusión | Puntu d'ebullición | Densidá
Grupos
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18
Periodos
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7
Series
Alcalinos | Alcalinotérreos | Lantánidos | Actínidos | Metales de transición | Metales del bloque p | Metaloides | Non metales | Halóxenos | Gases nobles
Bloques
bloque s | bloque p | bloque d | bloque f | bloque g